Τα παράθυρα

Σκέπτομαι τους έρωτες που αυτοκτόνησαν στις γραμμές των τραίνων.
Τα λόγια που πνίγηκαν σε μια κουταλιά σάλιο.
Και εκείνα τα πρόσωπα που με αγάπησαν,μα χαθήκανε στα δάση των πράξεων τους.
Αρχίζω να πλέκω εξαρχής κουρτίνες γα τα γυμνά παράθυρα της ζωής μου
Όχι για να μην μπαίνει το φως.

Μα για να μην βλέπουν ότι δεν είναι κανένας άλλος μέσα στο σπίτι,
εκτός από έμενα.

ΕρΩτΙκΟ

Ο έρωτας ξημεροβραδιάζεται περιμένοντας

Μένει σχεδόν πάντα άυπνος

Πίνει όλα τα ποτά του μπαρ

Ξέρει να Χορεύει όλους τους χορούς

Και μιλάει άπασα γλώσσα ανθρώπινη.

Ο έρωτας μένει σχεδόν πάντα άυπνος

Στοχεύει το μυαλό ,την ψυχή , το σώμα

Με μια σειρά άγνωστη κάθε φορά.

ΤΟ ΤΕΛΟΣ ΤΩΝ ΠΡΑΓΜΑΤΩΝ

Ο κεραυνός του έρωτα δεν υπάρχει

Κανένας πια δεν κεραυνοβολείτε.

Γιατί κανένας δεν είναι διαθέσιμος για αυτοπαράδοση.

Μην ακούς που όλοι κλαίγονται για την μοναξιά τους.

Στο τέλος όλων των πραγμάτων αγαπήσαμε το μοναχικό κουφάρι μας

μια νύχτα προδοσίας

μια νύχτα ψευτιάς και αλαζονείας.

-Τουλάχιστον κάτι αγαπήσαμε φίλε μου.

Φαντάζεσαι έναν κόσμο χωρίς καθόλου αγάπη για τίποτα ;

"Δεν υπάρχουν ευτυχισμένοι έρωτες, μωρό μου!",

«Εσείς που βρήκατε τον άνθρωπό σας κι έχετε ένα χέρι να σας σφίγγει τρυφερά,

 έναν ώμο ν’ ακουμπάτε την πίκρα σας,

ένα κορμί να υπερασπίζει την έξαψή σας,

 κοκκινίσατε άραγε για την τόση ευτυχία σας, έστω και μια φορά;

είπατε να κρατήσετε ενός λεπτού σιγή για τους απεγνωσμένους;»

Ντίνος Χριστιανόπουλος

Insomnia

Ο έρωτας ξημεροβραδιάζεται περιμένοντας.

Μένει σχεδόν πάντα άυπνος

πίνει όλα τα ποτά του μπαρ

ξέρει να Χορεύει όλους τους χορούς

και μιλάει άπασα γλώσσα ανθρώπινη.

Ο έρωτας μένει σχεδόν πάντα άυπνος.

Στοχεύει το μυαλό ,την ψυχή , το σώμα

Με μια σειρά άγνωστη κάθε φορά.

Σοφία Χρήσταινα