Η ομορφιά της ασχήμιας μας.

khoa Le painting

Η μοναχικότητα μου διδάσκει κάθε μέρα τα εξής:

-Τις καλύτερες αποφάσεις για μένα, τις πήρα όταν είχα κλείσει τις πόρτες στις σειρήνες των λέξεων των γύρω μου.

-Οι άνθρωποι φοβούνται γενικά.

Την μοναχικότητα ακόμα περισσότερο γιατί δεν ξέρουν τι σημαίνει

και  συνεχίζουν την δημιουργία αδιάφορων σχέσεων μεταξύ τους, μπας και γλυτώσουν έτσι από αυτήν.

-Κατάρα δεν είναι η μοναχικότητα, αλλά η τοξική ζωή.

-Στον δρόμο της σύντομης επίγειας πορείας μου, σημασία έχει η ελευθερία των σκέψεων μου και αυτή χάνεται κάθε που γεμίζω όλες μου τις καρέκλες με ανόητους.

-Η αναμονή γίνεται  μια γλυκιά κατάσταση ελπίδας και όχι  η βιασμένη ανάγκη φυγής.

-Μοναχικότητα δεν σημαίνει δεν έχω ανθρώπους γύρω μου,

αλλά ότι στοχάζομαι χωρίς ανθρώπους-εμπόδια.

-Η αγάπη για τον εαυτό σου είναι το τελευταίο μάθημα που μαθαίνεις από την δασκάλα μοναχικότητα.

Βλέπεις πρώτα πρέπει να περάσεις τις εξετάσεις της σιγής, της ηρεμίας, της απομόνωσης, του δεν κάνω τίποτα, της ηθελημένης έλλειψης ανθρώπων .

-Δεν υπάρχουν άνθρωποι που δεν μπορούν να ζήσουν με τον εαυτό τους, υπάρχουν απλά άνθρωποι που δεν τους αρέσει ο εαυτό τους. Γιατί να αρέσουν σε μένα;

-Ο φόβος του θανάτου δεν μειώνετε εάν κάνω παρέα με δέκα άτομα για συμπαράσταση.

Ο θάνατος όπως και η γέννηση είναι η μοναχική μας υπέρβαση.

 Οι άλλοι δέκα πουχεις για παρέα θα κοιτούν και μόλις ολοκληρωθεί  η ιστορική σου φάση θα πάνε να τα πιουν.

-Τελικά αγαπώ εκείνους που τους χάνω.

Που δεν είναι συνέχεια μες στα πόδια μου. Που φεύγουν για τα βουνά, και αρμενίζουν στα πελάγη.

Και  μου στέλνουν μηνύματα αγάπης με περιστέρια .

-Στον πλανήτη της μοναχικότητας δεν γεννιούνται λέξεις θηρία.

Μαθαίνεις να πετάς κάθε μέρα από το σακίδιο που έχεις στα φτερά σου και από μια λέξη στον αέρα.

Ζήλια, μίσος, προδοσία, κακία, κορεσμός, βία,…. γίνονται κομήτες που χάνονται.

-Όπου και αν πάω πάντα μαζί μου κουβαλώ έναν ζωντανό άνθρωπο που μου μιλάει συνέχεια .

Άρα πως λες ότι είμαι μόνος;

Μόνος είναι αυτός που δεν ακούει τον εαυτό του.

Τον έχει διώξει μακριά  και αφέθηκε στα χάδια  των περαστικών.

-Η ελευθερία είναι η δίδυμη αδελφή της μοναχικότητας και έρχεται πάντα μαζί της .

Και αν αυτή η αλήθεια σου φαίνεται βαριά και ασήκωτη

Μάθε ότι κάθε μέρα φτιάχνονται καινούργιοι στάβλοι προβάτων εξαιτίας της επιτυχημένης μεταλλαγμένης αναπαραγωγής όμοιων.

Αυτό πως σου φαίνετε;

-Συνεχίζεται……

Ανθρώπων έργα

Οι άνθρωποι δεν είναι πλασμένοι για να θαυμάζουν άλλον άνθρωπο.

Φτιάχτηκαν για να πασχίζουν μαζί σου .Να σε βλέπουν να κλαις στον ωμό τους

Να ζητάς την βοήθεια τους και να τους λες τις αμαρτίες σου.

Αν έρθει η ώρα και ξεφύγεις από αυτό το τούνελ και βγεις στον ανοιχτό δρόμο ταχύτητας χωρίς εμπόδια τους ανάβουν τα λαμπάκια.

Οι άνθρωποι δεν δέχονται ότι δεν έχεις προβλήματα,

  ή ότι τα λύνεις αναίμακτα.

Ο πρώτος που θα σου την πισωφέρει με μαχαίρι ώστε να τραυματιστείς και ναχεις ξανά ένα πρόβλημα είναι ο πιο κοντινός σου άνθρωπος.

Μην κοιτάς τον άγνωστο απέναντι σου. Χέστηκε αυτός για σένα. Έχει το δικό του κύκλο να θανατώσει.

Ο φίλος σου ναι,

ο συγκάτοικος, ο  αδελφός όπως τον λες, ο ερωτικός σου παθιασμένος  σύντροφος, ο  3^ος ξάδελφος που τον φιλοξένησες, ο αυτός που του λες τα καθημερινά σου θέματα ,εκείνος που εμπιστεύεσαι τα όνειρα και τις φιλοδοξίες σου.

Τον δικό σου άνθρωπο να κοιτάς.

Μην γελάς.

Με πράγματα σοβαρά ,μην γελάς.

Η προδοσία πάντοτε παίζεται μεταξύ γνωστών. Πολύ γνωστών μεταξύ τους.

Γιατί μόνο αυτοί ξέρουν. Σε ξέρουν.

Δεν είναι τυχαία η ιστορία του μαθητή Ιούδα που ζει αιώνες στην μνημόσφαιρα του κόσμου.

Αυτός λοιπόν ο άνθρωπος που αγάπησες και σε αγάπησε για κάποιον λόγο

για κάποιον άλλο λόγο εγκαταλείπει το χέρι σου.

Μόνο που ξέρουμε πια τον λόγο.

Θέλει να βράζουμε όλοι στο ίδιο καζάνι.

Όλοι να μαστε άρρωστοι, όλοι μαζί άνεργοι, όλοι ανέραστοι, όλοι μαζί δυστυχείς.

Όποιος αλλάξει κατηγορία γίνετε εχθρός.

Όχι σοφός .

Ούτε παράδειγμα.

Γίνετε ο μισητός που βγήκε από την διαδικασία βρασμού και άφησε τους άλλους εκεί.

Μην απορείς πια που γέμισε ο κόσμος μας από ανθρώπους μοναχικούς.

Είναι εγκαταλειμμένοι.

Απογοητευμένοι ίσως ,αλλά ελεύθεροι.

Βλέπουν  παντού μάσκες προσώπων αλλά αρνιούνται να βάλουν αυτοί.

Και αυτό θα ναι πια το νέο πολυπληθές κίνημα της παλιοκοινωνίας μας.

Όταν αλλάζει κάποιος και αποφασίζει η ζωή του να μην είναι τόσο ανυπόφορη,

Ίσως πρέπει να κάνει και το επόμενο βήμα

Να αλλάζει και τους ανθρώπους γύρω του.

Σώζοντας τον εαυτό του  έτσι, από την σίγουρη επαναφορά στην προηγούμενη του θέση.

Γιατί τα ανθρώπινα μυαλά δεν αλλάζουν .

Οι καταστάσεις αλλάζουν και ευτυχώς δηλαδή που αλλάζουν

και έτσι φανερώνουν την κάστα των μουχλιασμένων μυαλών που κατοικούν μέσα σε αυτές.

Άνθρωπε μου!

Love is a Dog from Hell

«Υπάρχουν πολύ χειρότερα πράγματα από το να είσαι μόνος, όμως συχνά παίρνει δεκαετίες να το συνειδητοποιήσετε και συχνά όταν το κάνετε είναι πολύ αργά και δεν υπάρχει τίποτα χειρότερο από το πολύ αργά»
- «Δεν ήμουν μισάνθρωπος ούτε μισογύνης, αλλά μου άρεσε να είμαι μόνος μου. Ένιωθα ωραία να κάθομαι μόνος σε έναν μικρό χώρο, να καπνίζω και να πίνω.

Ήμουν πάντα καλή παρέα για τον εαυτό μου».

 Charles Bukowski

Τσαρλς Μπουκόφσκι